Blaasontsteking

BLAASONTSTEKING ANDERS BEKEKEN

Een veel voorkomende kwaal bij vrouwen is blaasontsteking. Graag laat ik je zien hoe er met verschillende visies: Regulier, Chinees en Germaans naar gekeken wordt. Neem eruit wat met jou resoneert. Ik hoop dat het iets voor je kan betekenen.

 

REGULIERE GENEESKUNDE
Blaasontsteking is een ontsteking aan de binnenkant van je blaas.

Oorzaak
Het wordt veroorzaakt door bacteriën meestal afkomstig uit de darmflora.

Oplossing
Veel drinken, paracetamol, cranberrysap, goed uitplassen, hygiëne, antibioticakuur.

 

CHINESE GENEESKUNDE
Blaasontsteking is een ophoping van Hitte en Damp in de blaas.

Oorzaak
Bij acute blaasontsteking is Hitte een gevolg van koude van buitenaf. Kou blokkeert de uitscheidende functie van de blaas. De urine blijft in de blaas achter en veroorzaakt Hitte (ontsteking).

 

Bij chronische blaasontsteking is er naast Hitte ook Damp (bacterie) aanwezig. Damp ontstaat bijvoorbeeld wanneer een acute blaasontsteking niet goed wordt opgelost. En dit zorgt er weer voor dat Hitte de urine steeds meer indikt. Maar blaasontsteking kan ook ontstaan door emoties, slechte eetgewoontes of stress.

 

Oplossing
Aanpakken van Damp en Hitte in de blaas door Acupunctuur of Shiatsu in combinatie met Chinese Kruiden.

 

Advies: Géén antibiotica omdat dit de spijsvertering verzwakt.

 

Antibiotica moet de ontsteking (hitte) aanpakken en is dus koud van aard. En koude, zoals we hebben gelezen, vertraagt en stagneert de spijsvertering, wat juist Damp veroorzaakt. Indirect werkt antibiotica dus mee aan chronische blaasontsteking.

 

GERMAANSE GENEESKUNDE

In de Germaanse Geneeskunde is infectie een vals concept en ondersteunen bacteriën hogere levensvormen tijdens de genezingsfase. Zij zijn dus niet de oorzaak van de infectie, maar zijn daar aanwezig en nodig om de genezing te ondersteunen.

 

De Germaanse Geneeskunde gaat ervan uit dat er vooraf aan klachten en ziekten ALTIJD een emotioneel, dramatisch conflict heeft plaatsgevonden. Deze shock beleving zorgt tegelijkertijd voor aanpassing (ziekte) in je hersenen, in een specifiek orgaan en in de psyche. Met als doel: een grotere kans op overleven geven.

 

Oorzaak
Bij Blaasontsteking zijn het dus niet de bacteriën die de oorzaak zijn, maar heeft het te maken met de volgende emotionele thema’s.

 

Wanneer we naar de dierenwereld kijken is de functie van de blaas niet alleen om afvalstoffen te lozen, maar wordt urine met name gebruikt om een geur visitekaartje af te geven. Ze markeren er dus het territorium ermee. Zo kunnen ze aangeven dat ze er zijn en zo kunnen ze hun plek innemen.

 

Bij mensen is het territorium alles waar je het woordje ‘MIJN’ voor zet. Hoe ouder je wordt, hoe groter je territorium reikt. Maar ook bij ons mensen gaat het over het innemen van een plek en het aangeven van grenzen naar anderen toe.

 

Wanneer er iemand dan toch over jouw grenzen gaat, voel je je geprikkeld, geërgerd en geírriteerd. Door deze beleving ontstaat er intern een emotioneel en dramatisch conflict. Het zo genoemde territorium-markerings conflict.

 

Zodra je dit conflict hebt kunnen oplossen en er is weer rust intern, dan krijg je blaasontsteking. Hoe kan dat?

 

Het territoriumgebied ligt in de grote hersenen. Zodra mensen over jou grens gaan en je ervaart dit als conflict, gebeurd er iets zinvols in je lichaam. Het weefsel aan de binnenkant van je blaas wordt namelijk uitgevreten/verminderd. Dit is biologisch zinvol omdat er dan meer urine in je blaas past. En met meer urine, kan jij meer plassen en je territorium beter afzetten….

 

Wanneer je je territorium-markerings conflict hebt opgelost, wordt de binnenkant van je blaas weer terug opgebouwd met behulp van bacteriën. Dit is pijnlijk en altijd in verhouding met de ergernis die heeft plaatsgevonden. Maar na 10 dagen is dit over, altijd!

 

Oplossing
Misschien kun je eens nalopen waar jij je aan hebt geërgerd met betrekking tot het aangeven van je grenzen. Is er iets of iemand over jouw grens gegaan. Of heb je je grenzen niet goed kunnen aangeven? Wanneer je dit ontdekt, zal je er de volgende keer beter rekenig mee kunnen houden.

 

Zodra je dus blaasontsteking hebt, weet je dat je in de genezingsfase bent gekomen en dat dit oncomfortabel en pijnlijk kan zijn, maar na max.10 dagen is het over!

 

Ondersteun jezelf met pijnverlichting als dit nodig is. Maar ondersteun jezelf vooral door te vertrouwen op je lichaam. Ze weet precies hoe het moet overleven!

 

GEEN antibiotica! De bacteriën zijn juist hard nodig.

 

 

 

Massage On Wheels Nijmegen

Massage aan huis voor vrouwen

 

Long Covid

LONG COVID ANDERS BEKEKEN

Graag wil ik op voorhand iets aangeven. En dat is dat ik dit blog over Long Covid anders bekeken, heb geschreven om je op een andere manier te kunnen laten kijken naar je klachten. Op geen enkele manier is dit blog bedoeld als ondermijning of vervanging van een medische behandeling. Pak eruit wat er met je resoneert. Ik hoop van harte dat je er iets aan hebt en dat het je wellicht kan helpen bij jouw proces.

 

Het nut van ziek zijn

Vanuit de Germaanse Geneeskunde bekijken we ziekte als een zinvol programma waarbij jouw systeem aangezet wordt omdat het zich onveilig voelt. Een volledig natuurlijk proces, wat ieder wezen meemaakt. Ziek worden is in ieder geval niet gewoon pech hebben. Nee, ziek worden is een biologische aanpassing waarbij jouw lichaam zich sterker maakt om langer te kunnen overleven. Ons systeem is immers geprogrammeerd om te overleven. Als dat niet zo was, zou de moderne mens niet al ruim 200.000 jaar bestaan. Dus als je het zo bekijkt, is ons lichaam een ingenieus systeem dat precies weet hoe het moet overleven!

 

Ben ik veilig of niet?

In deze blog ga ik niet de visie van de Germaanse Geneeskunde uitleggen. Dat kan je teruglezen in mijn eerdere blogs. Maar het is wel belangrijk om aan te geven dat ons systeem alleen aangaat wanneer wij ons onveilig voelen. Zodra jij je letterlijk of figuurlijk aangevallen of bedreigd voelt, dan kiest jouw systeem om te vechten, te vluchten of te bevriezen voor jouw overleving. Alles begint dus met iets dat je beleeft en jouw gevoels-waarneming hierop: ‘Ben ik veilig of niet’.

 

Wanneer we plotseling in gevaar zijn of aangevallen worden, dan gaat ons systeem aan en zal het er alles aan doen om ons klaar te maken voor de strijd. Je bloed gaat naar je hersenen en spieren, je ademhaling verhoogt, je begint te zweten. Klaar om te vechten! Maar, wanneer heb jij voor het laatst gevochten?

 

In onze maatschappij maken de meeste mensen vooral mentale bedreigingen mee en daarom speelt de strijd zich tegenwoordig met name intern af. Bedreigingen zoals die vervelende opmerking van je collega, waar je maar over blijft malen. Je vader die je telkens op je huid zit. Het dreigende verlies van je baan. De angst voor een operatie die voor de deur staat. De strijd die je voelt wanneer je kind gepest wordt op school. Je bent bang of je wel een goede moeder bent. De angst voor verkeerde voeding. Of angst dat je er niet goed genoeg uitziet. Maar ook de angst dat je ziek wordt of dood gaat bijvoorbeeld door de dreiging van de onzichtbare vijand…. het C.o.v.i.d. V.i.r.u.s!

 

Hoe heb jij je eronder gevoeld

  • Wat heeft deze hele situatie met jou gedaan? Hoe heb jij je eronder gevoeld?
  • Ben je geschrokken? Heb je het gevoel gehad dat jouw territorium werd bedreigd?
  • Dat je toekomst niet zeker meer was, bijvoorbeeld met je werk of je bedrijf?
  • Heb je doodsangsten gehad? Of het gevoel dat je opgesloten zat en te weinig lucht had?
  • Heb je het gevoel gehad dat je je partner, gezin of familie moest beschermen? Maar hoe?
  • Ben je bang geweest dat je longen of misschien je lichaam niet veilig waren…
  • Wat gebeurd er allemaal, wanneer houdt het op?

Verdriet, verlies, eenzaamheid, angst, frustratie, woede, afschuw, angst, verwarring, machteloosheid, onzekerheid, angst….dreiging, dreiging, dreiging!

 

En of je systeem dan aanslaat

Bijna twee en een half jaar lang hebben we allemaal met deze gevoelens rondgelopen. De dreiging was serieus. Ons lichaam heeft zich twee en een half jaar lang in meer en mindere mate moeten wapenen tegen de bedreiging van ons bestaan.

 

Ieders systeem werd aangezet. Waarbij de één een snotneus kreeg, de ander verkouden werd en weer een ander enkele weken super moe op bed lag te hoesten met keelpijn, spierpijn, hoofdpijn en kortademigheid. Voelde je echt existentiële angst, voor de dood omdat je bijvoorbeeld tot de risicogroep behoorde, dan kwam je in het ziekenhuis terecht. Waar je werd behandeld door verplegers in buitenaardse ruimtepakken alsof jij het gevaar zelf was. De bevestiging voor jouw onderbewuste, dat wat jij van binnen allemaal voelt echt, echt heel serieus is. Kijk maar om je heen…

 

Vele zielen hebben dit niet kunnen verwerken! Veel mensen zijn van ons heen gegaan omdat het lichaam op was of omdat het conflict te heftig was voor het lichaam.

 

Het leven is een spiegel voorgehouden. En iedereen moest overleven op zijn of haar eigen manier. Met of zonder vac-ci-naties. Iedereen heeft voor zich gedaan wat het beste leek om te overleven. De directe dreiging is inmiddels achter de rug, maar voor veel mensen is de uitwerking van deze periode nog dagelijks merkbaar. Zij zijn gediagnosticeerd met Long Covid.

 

Effect van een diagnose

Wanneer er wordt verteld door je arts dat je ziek bent of in dit geval Long Covid hebt, dan gaan we door een aantal emotionele fases heen opzoek naar de oplossing. Het doel hiervan is om weer zielenrust te krijgen.

  1. Ontkenning. Je kunt het niet geloven.
  2. Isolatie. Gevoelsmatig sta je er alleen voor.
  3. Frustratie/Woede. Waarom ik, je kan boos zijn op mensen die het niet hebben.
  4. Manie. Obsessief zoeken naar oplossingen.
  5. Afdwingen. Als ik dit doe dan….., Als ik het zo doe dan…..
  6. Depressiviteit. Het duurt te lang, verlies op verlies, als het erger wordt?
  7. Acceptatie. Het is zoals het is, je krijgt er vrede mee dat je dit moet doormaken. (Deze acceptatie is niet hetzelfde als accepteren dat je dood gaat of opgeven)

Een diagnose krijgen van een ziektebeeld kan op een bepaalde manier rust geven. Doordat er een naam aan gegeven wordt, krijg jij het gevoel dat het niet tussen je oren zit en dat je serieus genomen wordt. Er is eindelijk duidelijkheid van wat jij onder de leden hebt. En wellicht hebben ze er medicatie voor zodat de symptomen die je ervaart onderdrukt kunnen worden. Zo kan jij je leven weer gaan weer oppakken, toch?

 

Maar al spoedig zal je merken dat het krijgen van de diagnose niet je probleem heeft opgelost. Je bent nog steeds doodmoe, je longen branden nog, je bent benauwd, hebt hoofdpijn, spierpijn, reuk- en smaak problemen en geen concentratie etc.

 

En daarnaast heeft de arts gezegd dat het heel lang kan duren. Dus wat gebeurt er in jouw onderbewuste? Een nieuwe shock. Je brein ziet het als een conflict, een bedreiging voor jouw overleving. Dit is alles behalve zielenrust! De cirkel is weer rond en jij valt terug in angst en oude patronen met de bijhorende klachten. En dat komt omdat de onderliggende oorzaak niet wordt meegenomen.

 

Wat is de onderliggende oorzaak?

Daarvoor is het fijn als je precies weet wat je klachten zijn en waar het in je lichaam zit. Heb je bijvoorbeeld nog steeds veel last van je longen, dan is het goed om te weten welk weefsel van je longen is aangedaan. Zijn het je bronchiën of je longblaasjes. Of misschien is het je longvlies?

 

In de Germaanse Geneeskunde is dit van belang omdat ieder weefsel op andere conflicten reageert. Dr. Hamer heeft als arts heel veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar wat het conflict was dat iemand had ervaren voordat ze ziek werden. In eerste instantie bekeek hij dit bij kankerpatiënten, maar geleidelijk kwam hij erachter dat er in alle gevallen van een ziekteverloop een emotionele shock beleving aan vooraf ging. Zo’n shockbeleving komt in je hersenen binnen (te zien op een CT Scan) en dat gebied in je hersenen bepaalt welk weefsel of orgaan erbij wordt betrokken. Een emotionele shockbeleving ervaar je altijd op 3 niveaus namelijk in je hersenen, in je psyche en in je lichaam.

 

Daarom is het belangrijk dat je weet welk weefsel aangedaan is bij jouw ziekte. Want zo kun je achterhalen welk conflictthema eraan gekoppeld zit.

 

Zijn het bijvoorbeeld je bronchiën, dan kan je kijken naar het thema: angst voor territorium verlies. Bedreiging van je toekomst. Bedreiging van je nest. Je gezin, je familie, je bedrijf. Bevriezing: wat gaat er gebeuren, als het maar niet misgaat/erger wordt. Of misschien ben je enorm geschrokken, moest je letterlijk naar lucht happen tijdens de Covid pandemie.

 

De longblaasjes staan voor: doodsangsten, bang om te stikken/geen lucht te krijgen. Niet normaal kunnen ademhalen.

 

Het longvlies staat voor: Dat je je niet beschermd voelt. Bang dat er iets met je longen kon gebeuren, je longen zijn niet veilig.

 

Maar ook overtuigingen houden klachten in stand. De arts heeft gezegd dat het lang kan duren. Hij zal het wel weten. Overtuiging! Maar is dit de waarheid? Alleen als jij het ook als waarheid gelooft.

 

Omdat je proces langer duurt dan jij of je arts hadden verwacht, kan je opnieuw denken dat er iets niet klopt. Dat er iets mis is met je. Dat er een ziekte is die jouw bestaan bedreigt. Je kan dan angst krijgen voor je klachten. De klachten zelf worden jouw nieuwe roofdier en zorgen (onbewust) voor bedreiging. Jouw systeem heeft dus goede reden om alles in stand te houden. Het voelt zich nog steeds niet veilig!

 

Wat kan kan ik je meegeven?

Ook al duurt het lang, blijf iedere dag vertrouwen hebben in je lijf. Wees niet bang. Klachten ervaren is het resetten van je lichaam. Opschonen, reinigen, afvoeren. Het is de herstelfase en dat heeft tijd nodig.

 

Ga na bij jezelf of jouw lichaam gewoon tijd nodig heeft, of dat je telkens terugvalt in angstige gedachten patronen. Kan je je verhaal kwijt? Durf je je zwakheden te tonen?

 

Kijk naar je overtuigingen. Wat geloof je over je klachten? En in hoeverre is dit de waarheid? Wat voor gevoel of emotie geven deze klachten je? Wat kan je hier aan doen om meer zielenrust te krijgen?

 

Vraag jezelf af: wat heb ik te verliezen als dit allemaal zo lang duurt?

We hebben namelijk de neiging om het leven te veel te willen pushen. Ik moet werken…., ik moet voor mijn gezin zorgen, ik mag niet ziek zijn…. Iedere dag probeer je je er weer overheen te zetten. Maar dat geeft juist stress! Hierdoor komen er stresshormonen vrij en dat geeft nieuwe dreiging aan je systeem. De vicieuze cirkel!

 

Nou een lang verhaal, maar dit zijn mijn gedachten over Long Covid. Ik hoop dat het je wat meer bewustzijn brengt over ons als emotioneel wezen. Dat ons systeem altijd voor ons werkt en nooit tegen ons. We moeten het alleen leren begrijpen.

 

De informatie in deze blog is een visie vanuit de Germaanse Geneeskunde. Wil je meer weten over deze revolutionaire bewustzijns methode, lees dan mijn eerder geschreven blogs of ik verwijs je graag naar www.biologikanederland.nl

 

Mocht je vragen hebben naar aanleiding van dit blog stel ze gerust via info@massageonwheels.nu

 

Warme groet – Ellen

 

 

Angst

IK HAD MEERDERE ANGSTSTOORNISSEN

Een lichte dwangstoornis als jong kind, piekerstoornis, een flinke paniekstoornis, straatvrees, sociale fobie en heftige hypochondrie. Van mijn 20e tot ongeveer mijn 37ste heb ik behoorlijk last gehad van verschillende angststoornissen die mijn leven op zijn kop zette en totaal beheerste. Mijn angststoornissen gingen vaak gepaard met depressie en ook heb ik twee keer met een burn out thuis gezeten omdat alles gewoon teveel voor me was.

 

En nu ben ik net 47 geworden en kan ik je zeggen dat ik zo’n 10 jaar vrij ben van enige vorm van angst. Wie had dat gedacht? Na ruim 15 jaar met angst te leven, dat het echt mogelijk is om je leven terug te krijgen. Dat je je lichaam weer vertrouwt en vooral het vertrouwen weer voelt in jezelf en het leven. Je angsten overwinnen, het is mogelijk! Ik ben het levende bewijs!

 

Wat zijn angststoornissen

Volgens de instanties die dit bijhouden krijgt zo’n 25% van de Nederlanders in zijn of haar leven last van een angststoornis. Ik denk dat het er nog veel meer zijn. Lang niet iedereen met een angststoornis vraagt hulp of staat hierom geregistreerd. Maar van deze 25% is 70% vrouw en 30% man. Bijzonder toch? Dat het vooral vrouwen zijn die hier last van hebben. Hoe kan dat, vraag ik me dan af?

 

Angst is op zich een hele normale reactie op gevaar van buitenaf. Het maakt je alert en zorgt ervoor dat je instinctief en snel een beslissing kunt maken om te vechten, vluchten of bevriezen wanneer je leven in gevaar komt.

 

Maar bij een angststoornis blijf je angstig doordat je een chronisch gevoel van onveiligheid ervaart. Vaak op een onbewust niveau.

Je leven is niet letterlijk in gevaar, maar van binnen, voel je je wel degelijk onveilig en in gevaar. Je biologische systeem is chronisch op haar hoede en waarschuwt je continue voor het wellicht naderende onheil. De survival modus staat aan!

 

De natuur heeft nooit de bedoeling gehad om angst chronisch te laten worden. Normaal gesproken ervaar je korte tijd angst wanneer je in gevaar bent. Je kiest vechten, vluchten of bevriezen en daarna is het moment van de dood of je overleeft het en het gevaar zal wijken. Zo is het in de dierenwereld ook. Maar wij mensen kunnen gevaar ook figuurlijk ervaren, namelijk in ons hoofd! En wanneer je dit maar lang genoeg van binnen ervaart, die onveiligheid, bewust en onbewust, dan zal je systeem een ‘stoornis’ kunnen ontwikkelen. Bijvoorbeeld ‘de angststoornis’!

 

Maar zal ik je nu eens vertellen dat het eigenlijk helemaal geen stoornis is? Het woord stoornis kan je opvatten alsof er iets niet goed is. En zo voelt het natuurlijk ook. Maar het enige wat jouw lichaam doet is je waarschuwen dat er op onbewust niveau het één en ander opgelost wil worden. Dat er een intern conflict is dat aandacht van jou nodig heeft.

 

Maar we zijn er bang voor. We durven onze angsten niet zo goed aan te kijken. Daarnaast vinden we van alles van onze angsten, zijn we hard voor jezelf en moeten we ons vooral niet zo drukmaken. Wauw! Hoe raar geconditioneerd zijn we toch geworden. Waarom leven we met het idee dat we onze gevoelens niet serieus mogen nemen? Waarom blijven we onze diepe gevoelens negeren en blijven we doorgaan tot we er vaak letterlijk bij neervallen? Voor wie of wat doen we dat? Waarom durven we niet kwetsbaar te zijn? En wat voor voorbeeld geven wij hiermee door aan onze kinderen, de volgende generaties?

 

Dat zoveel mensen nu op dit moment in burn out thuis zitten, niet meer verder kunnen op dezelfde manier, angststoornissen hebben, ziek worden of misschien wel overlijden, komt omdat we in een energetische verschuiving zitten. We gaan van een collectieve energie naar een meer authentiek individualistische energie. Dus ‘alles voor de samenleving ten koste van het individu’, maakt plaats voor ‘alles voor het individu ten koste van de (oude)samenleving’. Dit klinkt misschien negatief, maar het tegendeel is waar. Natuurlijk gaat dit gepaard met grote ego’s die van zich afslaan (omdat ze bang zijn), maar de vibratie op aarde ligt hoger. De tijd en energie van nu vraagt om naar jezelf te kijken. Wie ben ik, waar ben ik bang voor, ben ik het eens met wat er is, wat zijn mijn behoeften, wat mag er veranderen en wat kan ik betekenen voor de wereld om mij heen?

 

Grote verschuivingen vinden plaats! Mensen die hun baan opzeggen en gaan doen wat ze leuk vinden. Vele coaches en (massage)therapeuten doen hun intrede. Oude systemen die onder de loep worden genomen.  Het onderwijs, de politiek, de media, geneeskundige systemen. Alles gaat mee in die hogere vibratie. En heel simpel, lukt het niet om mee te komen, blijf je negeren, de andere kant opkijken, vasthouden aan het oude, dan zal het zwaar voor je worden! Deze vibraties zijn niet meer te negeren! Verzet je er niet tegen, maar laat het gebeuren!

Go with your flow and learn how to feel!

 

Waarom vertel ik dit

AngststoornissenOmdat o.a. deze spirituele en energetische kijk op het leven, mij heeft geholpen om van mijn angststoornissen af te komen. Mijn verbinding met het universum, met de bron is van grote invloed op mijn denk- en voelpatronen. Ik heb mogen ervaren en voelen hoe het is om in verbinding te zijn met alles. Onvoorwaardelijke en pure liefde heb ik gevoeld. Alles was goed en ik was goed, precies zoals ik ben. Ik heb mogen voelen dat ik niet eenzaam ben, maar juist altijd in connectie met alles. Super bijzonder!

 

Deze spirituele ervaring heb ik gehad tijdens mijn opleiding tot Lomi Lomi Masseur (Hawaiiaanse massage). Onder begeleiding van Ricardo Balkhoven heb ik toen veel zelf inzichten mogen krijgen. En bovenal dus deze ervaring met het voelen van de bron van liefde & connectie!

 

Dit is één van de dingen die voor mijn heel waardevol zijn geweest bij het herstellen van mijn angstpatronen.

 

Dus, sta je ervoor open en heb je bijvoorbeeld angst voor eenzaamheid zoals ik had, dan zou ik je zeker adviseren om deze connectie met het universum, op de één of andere manier op te zoeken.

 

Heb je vragen naar aanleiding van deze blog?

Stel ze gerust via: info@massageonwheels.nu