Birch HOOIKOORTS

HOOIKOORTS ANDERS BEKEKEN

[two_third]De lente is voor vele van ons een heerlijk seizoen. De eerste warme zonnestralen, meer licht, vogels die fluiten en de natuur die in al haar kracht weer tot leven komt. Maar voor andere mensen is de lente een seizoen vol klachten zoals: tranende en jeukende ogen, verstopte neus, loop neus, niesbuien, benauwdheid, hoofdpijn, vermoeidheid en veel veel kriebels. In de reguliere geneeskunde allergische rinitis genoemd oftewel hooikoorts.

 

Naar schatting lijden 1 op de 5 Nederlanders aan een allergie zoals hooikoorts. In de reguliere geneeskunde zijn deze klachten te wijten aan grassen, bomen, planten en bloemen die in hun bloeiperiode stuifmeel (pollen) loslaten. In januari, februari en maart bloeien de Berk, Els en Hazelaar. De eerste graspollen en kruiden beginnen in mei en het loslaten van pollen kan wel doorgaan tot november. Dus bijna het hele jaar door kan je deze enorm vervelende klachten door hooikoorts ervaren.

Wat als stuifmeel niet de echte oorzaak is

Hoe kan het toch dat je je klachten enigszins kunt onderdrukken met medicatie of het eten van lokale honing, maar dat de hooikoorts zelf niet overgaat. Hoe kan het toch dat je jaar na jaar, binnen moet zitten omdat het buiten té mooi weer is en daarmee de pollen om je oren slaan? Heb je dan pech en is er gewoon niets aan te doen? Of zou het kunnen dat er een andere oorzaak is? Dat stuifmeel niet de echte oorzaak is?

 

Aan de hand van een voorbeeld wil ik je uitleggen hoe hooikoorts wordt verklaard via de 5 biologische natuurwetten van dhr. Hamer. Waarschuwing: dit is een 180 graden andere theorie dan wat je regulier leert.

 

De theorie van dhr. Hamer gaat ervan uit dat ziekte ontstaat doordat er plotseling een dramatisch voorval heeft plaatsgevonden in je leven. Dit voorval is voor jou zeer emotioneel en traumatisch geweest, je kan je er niet goed over uiten, het voelt onacceptabel en er is geen directe oplossing voor. Een emotionele beleving als trigger voor ziekte.

Een schokgolf gaat er door je heen. Hierdoor wordt een biologisch overlevingsmechanisme in werking gezet.

 

Maria heeft sinds haar 17de last van allergie symptomen van graspollen. Tijdens de zoektocht naar de mogelijke bio-logische oorzaken vonden wij een dramatische gebeurtenis, toen zij 17 jaar was…

Het conflict (oorzaak) van haar allergie

Zij was, samen met een paar vrienden, aan het spelen buiten in het veld. Overal gras langs de weg die vol in de bloei stond. Het was bijna eind mei. Haar telefoon rinkelde, het was Guusje, haar grote zus… Zij had slecht nieuws: “onze vader is dood”, zei ze…

Het brein legt alles vast op het moment van het drama. Zij herinnerde zich precies dat moment. Zelfs de kleur en het patroon van de stof van haar jurk die ze aanhad. En haar onderbewuste herinnerde zich de aanwezigheid van de graspollen samenstelling want vanaf dat moment niesde ze elke mei en juni, dat wil zeggen gedurende het graspollenseizoen.

 

Zij worstelde bijna 10 jaar met hooikoorts symptomen. 

 

Toen wij de oorzaak van het biologisch conflict ontdekten, verminderden haar symptomen. Want wanneer wij begrijpen dat ons brein, ‘de reflexmachine’, één hoofdtaak heeft en dat is jou in leven te houden, oftewel alles wat gevaarlijk voor je kan zijn, uit de buurt te houden, dan pas kan het herstel echt beginnen. Haar brein heeft dat dramatische verlies van haar vader gematcht met de pollen samenstelling van de lucht – en hoe raar het ook mag klinken – elk jaar werd ze onbewust – door de pollen – herinnerd aan dat onverwerkte verdriet en het verlies van haar vader. Want zo werkt onze biologie.

Nog een inzicht nodig!

Het jaar daarop werd het weer mei en het volgende gebeurde: met de komst van het pollenseizoen, zoals elk jaar, begonnen haar ogen te jeuken, had zij een loopneus en niesde vaak. Zij had veel minder last van de allergie maar het was nog niet over. Wel was ze nog erg bang voor de terugkerende symptomen. En deze angst kan dezelfde klachten produceren als bij een pollenallergie. Zo werkt onze biologie die ons altijd wil waarschuwen voor de gevaren om ons heen.

 

Zij wilde in geen geval medicijnen tegen allergie nemen. Toen herinnerde zij zich mijn woorden tijdens ons consult gesprek: een oplossing zou kunnen zijn als het conflict nooit meer zou kunnen gebeuren en vaak alleen al op de hoogte te zijn van de oorzaak van het conflict zou voldoende kunnen zijn om de symptomen nooit meer te ervaren.

 

Daarom, zodra de aanwezigheid van de graspollen haar neus weer een beetje begon te irriteren, dacht ze bij zichzelf dat dit niet meer kon gebeuren. Het pollen concentraat van week tot week werd hoger, terwijl haar symptomen steeds minder en milder werden. Elke keer dat zij neusslijmvlies irritatie voelde herinnerde zij zichzelf aan die ene zin: “HET KAN NOOIT MEER GEBEUREN!!!”

 

Zij ontsnapte dat seizoen met een paar niezen en een beetje jeuk, terwijl de jaren ervoor ze met verstikking, sinuspijn, jeukende ogen, longpijn, enzovoort kampte. Altijd in de periode mei-juni.

 

Spoor

In de Nieuwe Medicina, Biologika, leren we de logische samenhangen tussen een dramatische gebeurtenis en een daarop volgende lichamelijk of psychische reactie. Op het moment van het drama-inslag registreert ons brein (de reflexmachine) alle elementen en waarnemingen en slaat het in je onbewuste op. Deze elementen noemen we SPOREN. Hier hebben wij meestal geen idee van dat het bestaat en dat het opgeslagen is. Een spoor kan van alles zijn, denk aan gluten, pinda, metaal, gifstof, fruit, melk, pollen, maar zelfs mensen of gebeurtenissen kunnen ons letterlijk klachten geven. Het spoor triggert letterlijk dat onverwerkte en eerder beleefde biologische conflict, met alle gevolgen van dien…

 

Maar waarom slaat het brein dit allemaal op? Het moment dat jij als drama beleefde, is door je biologie als ‘gevaarlijk voor de overleving’ beschouwd. Oftewel als er tijdens die dramatische beleving pollen in de lucht waren, worden de pollen ook geregistreerd als gevaar! Want het was toen gevaarlijk dus nu nog steeds.

 

Zolang wij ons hier niet van bewust zijn blijft ons brein elke keer als wij in de buurt van dat spoor komen, ons herinneren aan het eerder beleefde, maar onverwerkte conflict. Als het ware waarschuwt het ons: blijft uit de buurt van dat gevaar! Word je je hier wel van bewust en krijg je inzicht waarom deze waarschuwing ooit is aangezet dan kan je brein die sporen loslaten, met als gevolg dat je klachten verminderen of zelfs verdwijnen. Het is een oeroude, biologische programmering die te allen tijde in het teken staat van onze overleving. Hoe zou het anders kunnen zijn? Het is een briljant systeem.

 

bron: Biologika Nederland

 

Heb je vragen naar aanleiding van dit artikel, stel ze gerust per mail.

info@massageonwheels.nu

[/two_third]